ŚWIETNI POMOCNICY

Nasza rozmówczyni jest nauczycielką języka angielskiego. Uczy dzieci we wszystkich grupach wiekowych – od najmłodszych do najstarszych. Sama ma dwoje dzieci – syna (11 lat) i córkę (13 lat). Przez wiele lat mieszkała za granicą, w tym przez okres zamknięcia z rodziną w Anglii. Obecnie mieszka i pracuje w Pradze.

Dzięki lockdownom i zmuszeniu nas do pozostania w domu nauczyłam się ustalać priorytety. Moja rodzina jest najważniejsza i nie uważam pracy, chociaż wykonuję ją uczciwie, za najważniejszą rzecz w moim życiu.

Ważnym momentem było dla mnie również uświadomienie sobie, jak niezależne są moje dzieci i że nie muszę robić wszystkiego sama i mogę delegować odpowiedzialność w zakresie prac domowych itp. Ta świadomość bardzo mi pomogła.

Skorzystałam również z pomocy moich kolegów ze szkoły. Wszyscy byliśmy trochę zagubieni i świadomość, że mogę podzielić się z kolegami emocjami związanymi z pracą, była miła.

Zaczęłam też regularniej ćwiczyć po rozpoczęciu pandemii. Trochę zmuszałam się do uprawiania sportu, ale w rezultacie byłam zadowolona z ruchu.

Cieszyłam się czasem spędzonym z rodziną i wierzę, że oni również cieszyli się czasem spędzonym ze mną. Ciekawie było dowiedzieć się, jak naprawdę pracują, gdy nie ma mnie w pobliżu. A przekonanie się, że nie muszę robić wszystkiego sam, sprawiło, że poczułam się lepiej i postrzegam moje dzieci jako świetnych pomocników.

„Możesz to zrobić, jeśli naprawdę chcesz.

Data: 09.2022
Organizacja: INSTITUT INPRO