Program prewencyjny

Nauczyciel Szkoły Podstawowej w małej wsi Poskwitów.

Pandemia zdecydowanie zmusiła mnie do wprowadzenia pewnych zmian w moim „zarządzaniu życiem”. Było to konieczne, żeby nie „zwariować”.
Aby zachować przynajmniej pewną równowagę między pracą a życiem osobistym, ustalałam harmonogram dnia i ściśle się go trzymałam.

Nie otrzymałam zbyt dużego wsparcia od dyrekcji mojej szkoły, ale szczerze mówiąc nie było to aż tak potrzebne. Nie doświadczyłam wtedy żadnych problemów zdrowotnych, ale od samego początku wdrożyłam swój własny „program zapobiegawczy” ;) Wyznaczyłam sobie (i szkole) jasne granice. Dbałam o swój rozwój osobisty i robiłam sobie przerwy w trudnych i stresujących sytuacjach.

Aby przeciwdziałać negatywnym skutkom lockdownu, znajdowałam sposoby na rozładowanie emocji – czytałam książki, oglądałam filmy, jeździłam na rowerze.

W pandemii pomogła mi bardzo dobra organizacja czasu pracy i dyscyplina. Pracowałam od poniedziałku do piątku, od 8 rano do 15, a czasem do 14 lub wieczorami, gdy dziecko szło spać. Doceniałam to, że nie musiałam dojeżdżać, mogłam sama poświęcić czas dzieciom i nie musiałam szukać opiekunki.

Czasami podczas lekcji online zdarzały się zabawne sytuacje i mogliśmy dowiedzieć się czegoś o sobie nawzajem :) Raz jeden z moich uczniów zapomniał wyłączyć mikrofon i zaczął komentować moje nauczanie i to, co działo się na zajęciach :) Cóż, trochę się zawstydził, gdy wyszło na jaw, że słucham wszystkiego, co mówi, ale potraktowaliśmy to jako żart i razem się z tego śmialiśmy.

Miałam nadzieję, że to (pandemia) się skończy i wszyscy wrócimy do normalnego życia. W pewnym sensie było to dobre doświadczenie, ponieważ miałam czas, aby skoncentrować się na swoim samopoczuciu. Sytuacja zmusiła mnie do zorganizowania się w czasie, aby nie zwariować i to była świetna lekcja :)

Patrzeć w przyszłość.

Data: 30.09.2023
Organizacja: Szkoła POdstawowa w Poskwitowie