MODLITWA

Nauczycielka w szkole podstawowej z …. wieloletnim doświadczeniem. Przez ostatnie …. wiele lat pracowała w małej wiosce z uczniami klas 1-3. Specjalizuje się w pracy z dziećmi z trudnościami edukacyjnymi, w tym z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. W czasie pandemii była również wychowawczynią dzieci w 7. i 8. klasie. Ma 2 dzieci w wieku przedszkolnym i młodszym szkolnym.

Okres pandemii był dla mnie trudnym czasem. W wiosce, w której uczę, są duże problemy z zasięgiem telefonicznym i internetowym. Uczę dzieci w młodszym wieku szkolnym, więc nauka pisania, zdalnego wprowadzania liter była ogromnym wyzwaniem. Pracowaliśmy na Messengerze,Teams, a braki techniczne powodowały, że dzieci pracowały tak jak potrafiły. To był czas, kiedy nie radziłam sobie z równowagą między pracą a życiem prywatnym. Pracowałam w domu w obecności dwójki dzieci i dziadków. Strach babci przed pandemią utrudniał radzenie sobie z obowiązkami zawodowymi. Miałam ciągłe wyrzuty sumienia, że zaniedbuję własne dzieci, że są na drugim miejscu, że nie jestem dobrym rodzicem. Brakowało mi asertywności – byłam do dyspozycji rodziców moich uczniów przez cały dzień – łącznie z telefonami o 22:00. To powodowało, że byłam cały czas sfrustrowana, denerwowałam się o dzieci i znowu czułam się winna.

W tamtym czasie ogromną pomocą było dla mnie wsparcie męża, który działał na wszystkich uspokajająco. Bardzo pomocne i energetyzujące były też rozmowy z kolegami, którzy również borykali się z tymi samymi problemami co ja. Wdzięczność i dobre słowa od rodziców moich uczniów również dodawały mi otuchy. Starałam się odreagować stres sprzątając dom i zajmując się ogrodem. Kiedy miałam wszystkiego dość, chodziłam na spacery po polach, żeby nikt się do mnie nie odzywał, brałam różaniec i modliłam się o siłę.

Nie widzę zbyt wielu pozytywnych aspektów pandemii i zdalnego nauczania w moim życiu. Jedyną pozytywną rzeczą jest to, że nie musiałem dojeżdżać do pracy, więc rano mogłam spać dłużej.

Na szczęście bardzo lubię swoją pracę i okres pandemii tego nie zmienił. Chociaż był to niesamowicie trudny czas dla nas wszystkich, nie czuję się z tego powodu wypalona zawodowo.

„Nie odkładaj na jutro tego, co musisz zrobić dzisiaj!”.
„Zrozumiałam!”

Data: 23. 9. 2022

Organizacja: Szkoła Podstawowa nr 2 w Sanoku