OPTYMIZM

Uczę w małej szkole na wsi. Uzyskałam tytuł magistra na akademii muzycznej. Ukończyłam kolegium nauczycielskie, studia podyplomowe i wiele innych kursów i szkoleń. Jestem nauczycielem od 31 lat w małej szkole na wsi (w tym 15 lat w przedszkolu). Kiedy zaczęła się pandemia, uczyłam w przedszkolu, ale teraz jestem wychowawcą w 3 klasie.

To był dla mnie trudny czas. Pierwsze dni pandemii zbiegły się z moją chorobą. Miałam odwiedzić lekarza, ale natychmiast wprowadzono lockdown i nauczanie zdalne.
Wymagało to ode mnie szybkiego przestawienia się z tradycyjnego nauczania na pracę online. Musiałam szukać ciekawych pomocy dydaktycznych, ale jednocześnie dostosowanych do poziomu edukacyjnego dziecka.
Jedynym pozytywnym aspektem tej formy pracy było to, że nie musiałam dojeżdżać do pracy. Życie osobiste ograniczało się do podstawowych czynności porządkowych, ponieważ przygotowanie do zajęć było tak czasochłonne, że nie miałem czasu na nic innego. Życie stało się niezwykle monotonne. Jeden dzień był podobny do drugiego: zajęcia online, przygotowanie posiłku dla rodziny, przygotowanie do następnego dnia (surfowanie po Internecie w poszukiwaniu przydatnych pomocy dydaktycznych), opracowanie scenariusza lekcji, wspieranie mojego 7-letniego siostrzeńca i wieczorna kąpiel.
Musiałam spędzać zbyt dużo czasu (około 10 godzin) przed komputerem, co spowodowało ból rąk i kręgosłupa. Mój wzrok się pogorszył i musiałam skontaktować się z lekarzem. Nie otrzymałam żadnego wsparcia ze strony szkoły, ale z drugiej strony myślałam też, że nie potrzebuję wsparcia psychologicznego. Zaorałam część mojego pola i założyłam ogródek warzywny, aby mieć powód do wyjścia i zrobienia czegokolwiek innego niż siedzenie przed komputerem.
Szczerze mówiąc, nie miałam wolnego czasu na swoje hobby. W czasie pandemii mieliśmy wiele ograniczeń, a ja bałam się złapać COVID-19. Moim ulubionym sposobem spędzania tych rzadkich chwil wolnego czasu była pielęgnacja ogrodu.

Zarówno w życiu prywatnym, jak i zawodowym dobrze jest patrzeć w przyszłość z optymizmem. Trzeba wierzyć w siebie. Zdobyłam wiedzę i doświadczenie, które może być pomocne w przyszłym życiu i w pracy z uczniami. Teraz jestem przygotowana do nauczania zdalnego. Zebrałam wiele materiałów dydaktycznych, które będę mogła wykorzystać podczas pracy online z uczniami. Jestem bardziej pewny siebie, poznałem możliwości moje i moich uczniów. Myślę, że oddany nauczyciel zawsze sprosta wyzwaniom.

„Nigdy nie jest tak źle, żeby nie mogło być gorzej!”.

Data: 23. 9. 2022
Organizacja: Szkoła Podstawowa w Berezce