SIESTA

Młoda nauczycielka, bez dzieci, wychowawczyni klasy (główna wychowawczyni klasy) w szkole podstawowej, ale uczy także czeskiego i angielskiego w szkole średniej I stopnia. Jest nauczycielką w klasie włoskiej, więc musiała również nauczyć się włoskiego. Pracuje w szkole od 7 lat (zajmowała różne stanowiska, ale zaczynała jako nauczycielka języka czeskiego dla obcokrajowców).

Podczas pierwszej fali pandemii brała udział w programie UčíTelka! w czeskiej telewizji państwowej.

Podczas pandemii zdałem sobie sprawę, że muszę się bardziej zrelaksować, ponieważ zajęcia online były dla mnie bardzo wymagające. Wprowadziłem więc zasadę „sjesty” po obiedzie. Ten nawyk bardzo pomógł mi się zrelaksować i nabrać sił na popołudniowe zajęcia i inne zadania, które musiałem wykonać po południu.

Można powiedzieć, że dzięki covidowi i faktowi, że byłam zamknięta w domu z ograniczonymi możliwościami ćwiczeń, zaczęłam ćwiczyć bardziej regularnie. Było to nie tylko dobre dla mojego ciała, ale także dla mojej psychiki.

Czułam się też bardzo komfortowo, tworząc listy zadań, które musiałem wykonać w ciągu dnia i stopniowo je odhaczając. To było bardzo przyjemne uczucie. Miałam ten nawyk w przeszłości, ale podczas pandemii odhaczanie kolejnych zadań było jeszcze przyjemniejsze.

Uświadomiło mi to również, jak ważna jest dla mnie rodzina i przyjaciele oraz potwierdziło, że mogę na nich polegać.

Dzięki lockdownowi polubiłam drzemki po obiedzie, których niestety nie mogę teraz praktykować w szkole, ale kiedy mam wolny dzień i jestem w domu, lubię odpoczywać po obiedzie.
Odkryłam również, że listy rzeczy do zrobienia pomagają mi śledzić, co zamierzam zrobić w ciągu dnia i równomiernie rozłożyć zadania w ciągu dnia w zależności od ich trudności.

„Chwileczkę, to nie może trwać wiecznie.”

Data: 08.2022
Organizacja: INSTITUT INPRO